لعل گواچے نہیں لبھدے

لعل گواچے نہیں لبھدے
February 07 02:42 2018 Print This Article

لکھاری ۔ حنا خان
یکسپئر نے آکھیا سی پئی ایہہ دنیا اک سٹیج اے ایتھے ہر انسان آوندا اے، اپنا کردار نبھا وندا اے تے ٹُر جاندا اے۔ اینہاں وچوں کئی پاترتاں ویلے دے نال نال وسر جاندے نیں، پر کچھ اجیہے پاتروی ہوندے نیں جیہڑے ویلالنگھن دے باوجود اپنے نال جُڑیاں یاداں نوں ہور وی سجرا کردے چلے جاندے نیں۔ اجیہا ای اک پاتر میرے چاچا جی ڈاکٹر ناہید شاہد وی سن۔ جینہاں نوں اساڈے توں وِچھڑیاں اک ورھا لنگھن نوں اے، پر انج لگدا اے جیویں کل دی گل ہووے پئی اوہ اساڈے وچکار ہسدے کھیڈ دے تے گلاں کردیسن۔ اوہناں دی بارعب تے پُر اثر آوازاج وی میریاں سماعتاں دا حصہ اے۔
ایتھے میں اونہاں نال وابستہ اپنیاں یاداں دا ذکر کرنا اے۔ ایہہ یاداں جنیاں وسیع نیں اوہناں نوں بیان کرنا اونا ای اوکھا اے۔ میں چاہ کے وی اوہناں دا احاطہ نہیں کر سکدی۔ جتھوں تیکر میرے اوہناں نال سمبندھ دی گل اے تاں مشترکہ خاندانی نظام وچ رہن پاروں میں اکھ کھولدیاں ای ہور کئی رشتیاں توں وکھ اوہناں نوں وی اپنے نال ویکھیا۔ انج بچپن توں لے کے ہن تیکر دی میری ساری حیاتی اوہناں دی صحبت وچ ای لنگھی۔ شاعرانہ مزاج تے ادبی ذوق رکھن پاروں اوہ ہمیشہ توں ای لکھن پڑھن دے شوقین سن تے اخبار، ریڈیو، ٹیلی ویژن، ادبی محفلاں تے مشاعریاں وچ بڑے ای سر گرم۔ دنیا دے کسے وی شعبے یاں کسے وی موضوع بارے فی البدیع گل بات اوہناں دی قابلیت تے علمیت دا ثبوت سی۔ اوہناں دی ایہو قابلیت ، علمیت، ڈونگھا مطالعہ تے مشاہدہ مینوں متاثر کرن لئی بتھیرا سی۔ اوہ ہمیشہ مینوں کہندے سن پتر پڑھ، مطالعہ کر مختلف کتاباں دا، کیوں جے مطالعہ علم وچ وادھے دا کارن بندا اے۔ جیہدے کول علم ہووے اوہدے وچ اعتماد آپوں ای پیدا ہو جاندا اے۔ تے گل وچ اثر وی۔ انج اوہناں نوں ویکھ ویکھ کے ای میرے اندروی لکھن پڑھن دا شوق پنگھریا نالے پنجابی زبان تے ادب نال لگاؤ وی اوہناں دی ای دین اے۔ انج چاچا بھتیجی توں وکھ اساڈے وچکار اک ہور تعلق نے جنم لیا اوہ سی استاد تے شاگرد دا۔ میں،جیہدی اصل فیلڈ اکنامکس سی اوہ اوہناں دی ویکھا ویکھی پنجابی ول آگئی تے پنجاب یونیورسٹی وچ ایم۔اے پنجابی وچ داخلہ لے بیٹھی۔ انج ایتھے پڑھدیاں اوہناں نال بطور شاگرد واء پیا۔ جنے مینوں اوہناں دے ہور نیڑے کر دتا۔
چا چا جی (ڈاکٹر ناہید شاہد) نے??دے دہاکیوچ اورینٹل کالج پنجاب یونیورسٹی توں ایم۔ اے پنجابی اول درجے نال پاس کیتا سی۔ اوہناں مگروں میں اورینٹل کالج پنجاب وچ داخلہ لیا۔ ایسے پاروں میری کوشش تے سدھر سی پئی میں وی ایم۔ اے پنجابی اول درجے وچ پاس کر کے گولڈ میڈل حاصل کراں۔ ایہو سوچ کے میں محنت کیتی تے رب سوہنے نے مینوں ایس مقصد دے حصول وچ کامیابی عطا فرمائی۔ پڑھائی دے دوران تے فیر پروفیشنل حیاتی وچ کسے وی پریشانی یاں اوکڑ ویلے آگوائی حاصل کرن لئی میرا دھیان چاچا جی ول ای جاندا۔ اوہناں وی مینوں کدیمایوس نہیں سی کیتا۔ سگوں میری انگل پھڑ کے مینوں ٹرنا سکھایا۔ ایم۔ اے کرن دے فوراَ بعد ای لیکچرار دی نوکری لئی انٹرویو دی تیاری وی مینوں اوہناں ای کرائی۔ اوس تیاری دے دوران مینوں اوہناں کولوں ڈانٹ وی پئی،پر ہن لگدا اے جیویں اوس ڈانٹ وچ میرے لئی محبت تے بھلیائی ای سی۔ نہیں تاں میں ایس مقام تیکر کدی نہ اپڑ سکدی جتھے ہن کھڑی آں۔
گھنگرالے والاں، غلافی اکھاں، لمے قد، حساس طبعیت، بارعب تے با وقار شخصیت دے مالک ڈاکٹر ناہید شاہد ہوریں نہ صرف اپنیاں وچ سگوں غیراں وچ وی ہر دلعزیز شخصیت دے طور تے پچھانے جاندے سن۔ اوہ اپنے آل دوالے دے لوکاں نوں در پیش پریشانیاں تے اوکڑاں نوں دور کرن دی ہر ممکن کوشش کر دے۔ اوہ اپنے آپ وچ اک بھر پور تے زندہ دل انسان سن۔ اوہناں دے ایہناں گناں نے اوہناں نوں میرا آئیڈیل بنا دتا سی۔ میریاں شاگرداں مینوں ”گوگل” آکھدیاں نیں کیوں اوہناں دے بقول اوہناں دے ہر سوال دا جواب، ہر لفظ دا معنی تے ہر مسئلے دا حل میرے کول موجود ہوندا اے۔ بالکل انجے ای جیکر میں چاچا جان نوں اپنا ” گوگل” آکھاں تاں غلط نہیں ہووے گاٗ،پر ??فروری???? جمعے دے اوس قیامت خیز دیہاڑے قضا آئی تے میرے آئیڈیل، میرے استاد، میرے ایس گوگل، میرے راہبر، میرے راہنما، میرے دوست تے میرے ہم راز ڈاکٹر ناہید شاہد ہوراں نوں اپنے نال لے گء۔ اوہ دن نہ صرف میری تے میرے خاندان سگوں پوری استاد، شاعر تے ادیب برادری دی حیاتی دا ڈاھڈا اوکھا دیہاڑ سی۔ جدوں اسانوں مقدراں دے لکھے فیصلے دا کوڑا گُھٹ پیندیاں اپنے ہتھاں نال اوہناں نوں رخصت کرنا پیا۔ اوس ویلے دی بے وسی تے وچارگی نوں شبداں دا بانا پوانا اوکھا نہیں سگوں ناممکن اے:
تینوں ایڈی کاہلی کیہ
جاون والیا سمیا ٹھہر
ٹلنا نئیں جد ہونی نے
کتول بھجدے رہنے آں

اوہناں بارے اپنے جذبیاں نوں بیان کرن لئی میرے کول نہ ای شبد نیں تے نہ ای ہمت۔ اوہناں باجھوں میرا حال تاں شاخوں ٹٹے پُھل تے ڈاروں وچھڑی کونج ورگا اے جیہدا ہر سہارا کُھس جاوے۔ کسے نے آکھیا سی پئی دنیا وچ لکھاں کروڑاں لوک آوندے نیں تے ٹُرجاندے نیں۔ بڑے گھٹ لوک اجیہے ہوندے نیں جیہڑے دنیا اُتے اپنے نشان چھڈ جاندے نیں تاں آون والیاں نوں اوہناں بارے جانکاری حاصل ہووے۔ اجیہے لوکاں بارے بابابلھے شاہ ہوراں فرمایا سی:
وے بلھیا اساں مرنا ناہیں
گور پیا کوئی ہور
ڈاکٹر ناہید شاہد ہوراں دا شمار وی اجیہے لوکاں وچ ای ہوندا اے جیہڑے ایس فانی جگ وچ اپنے نقش تے نشان چھڈ گئے تاں جے پچھوں آون والے اوہناں نشاناں اتے پیر دھر کے کامیابیاں دیاں منزلاں طے کر سکن۔
اوہناں دی پر کشش، متاثر کن شخصیت، محبت، پیار، ہمدردی تے شفقت بھریا لہجہ، دو جیاں لئی احساس بھرے رویے، ایہہ ساریاں اوہ خوبیاں نیں جس پاروں نہ صرف اوہناں دی وفات نے ہر اکھ نوں اشک بار کر دتا سگوں اج وی اوہناں دی یاد تے اوہناں دا ذکر اکھاں نوں ہنجوواں نال بھرن لئی بتھیرا اے:
سوچاں دے دریا جا الٹے ویہندے نیں
اکھاں وچوں اتھرو ڈِگ پیندے نیں
کہندے نیں پئی مورت برحق اے تے ہر ذی روح نے ایہدا مزہ چکھنا اے، پر اپنے پیاریاں دی جدائی دے دکھ نوں جھلنا ڈاھڈا اوکھا ہوندا اے۔ اساڈا حال تے ہن انج دا ہو گیا اے پئی:
کولوں لنگھیاں آوے ہنجواں دی خشبو
اکھیاں دے وچ وسے درد قبیلے نیں

مصنفہ شعبہ پنجابی ، لاہور کالج وچ استاد نیں ،تے اُنان نال ای میل : hinakhan.pu@gmail.com تے رابطہ کیتا جاسکدا اے

Print this entry

Comments

comments

  Categories: